Jest wiele czynników, które powodują, że nasze zęby nie są idealnie białe. Główną rolę odgrywają tu uwarunkowania genetyczne, na które, niestety, nie mamy wpływu. Wiele osób ma naturalnie ciemne szkliwo. Poza tym należy pamiętać, że nasze zęby zmieniają barwę na ciemniejszą wraz z wiekiem. Na kolor wpływają też substancje chemiczne zawarte w pokarmach i napojach (kawa, herbata). Bardzo niekorzystny wpływ na barwę zębów ma palenie tytoniu. Wiele osób cierpi z powodu zmiany koloru zębów wskutek leczenia. Takie antybiotyki jak tetracyklina bywają odpowiedzialne za wiele przypadków mocnych przebarwień zębów. Barwią również preparaty zawierające żelazo, czy nadmierne ilości fluoru.
Przebarwienia, które powstają na naszych zębach, można podzielić na wewnątrz- i zewnątrzpochodne. W przypadku zewnątrzpochodnych barwnik gromadzi się na powierzchni szkliwa zęba, w złogach nazębnych i tkankach zęba położonych najbardziej powierzchniowo. Ich źródłem są substancje zawarte w pożywieniu. Poza tym niektóre bakterie żyjące na zębach wytwarzają barwniki, które mogą niekorzystnie zmieniać kolor powierzchni zębów. Rzecz jasna zęby palaczy noszą widoczne znamiona nałogu przez osadzanie się specyficznych ciemnych substancji smolistych.
Czynniki powodujące przebarwienia wewnątrzpochodne to np. urazy z wynaczynieniem krwi do miazgi. Na zębach można też dostrzec skutek chorób wewnętrznych organizmu. Przebarwienia pojawiają na skutek choroby hemolitycznej noworodków, żółtaczki noworodków, wrodzonej niedrożności przewodów żółciowych, porfirii czy alkaptonurii. Widoczne zabarwienie dają również choroby związane z cystowatym zwłóknieniem trzustki, nadczynnością przedniego płata przysadki, niedoczynności nadnerczy, nadczynności grasicy lub tarczycy, czy niedoczynności tarczycy. Najwięcej polekowych przebarwień zębów występuje jednak w wyniku przyjmowania antybiotyków z grupy tetracyklin.
Podobnie zęby leczone endodontycznie mogą zmieniać kolor na bardziej szary lub lekko brunatny. Takie zęby można próbować wybielić w gabinecie stomatologicznym. A gdy uzyskany  efekt nie jest zadowalający na zębie wykonuje się uzupełnienie protetyczne w postaci korony.

Jeżeli dokładnie przyjrzymy się w lustrze naszym zębom to z łatwością dostrzeżemy, że ich barwa nie jest identyczna. Poszczególne zęby różnią się barwą a pojedynczy ząb nie jest jednolicie ubarwiony na całej powierzchni. Wynika to z budowy anatomicznej zęba. Zębina znajdująca się pod szkliwem jest naturalnie żółta. W związku z tym prześwituje przez szkliwo nadając zębom żółtawy odcień zwiększający się w kierunku szyjki zęba bo w tym kierunku grubość szkliwa zmniejsza się. Szkliwo pokrywające powierzchnię zęba nie jest tak żółte jak zębina. Jest ono transparentne, zwykle białawe lub szare. Jest strukturą krystaliczną, której budowa i specyfika ma decydujący wpływ na kolor zęba. Dla przykładu górne siekacze są mniej żółte niż kły, bo warstwa szkliwa jest grubsza. Podobnie górne zęby przednie są zwykle jaśniejsze od dolnych. 
W przypadku niektórych metod wybielania, producenci preparatów wybielających deklarują możliwość wybielenia zębów nawet o 9 odcieni. W rzeczywistości jest to nieprawdopodobne. Jednakże zmiana o 2-3 odcienie jest bardzo realna i jednocześnie powoduje zasadniczą zmianę wyglądu. Te 2-3 odcienie odnoszą się do standardowego klucza barw, który podzielony jest na grupy kolorów. Ważną informacją dla pacjenta jest to, że jeśli jego zęby są szare, to po wybieleniu będą mniej szare, ale nie idealnie białe. Będą zatem nadal klasyfikowane w skali zębów szarych.
Najbardziej wybielają się te części zęba, które pokryte są grubą warstwą szkliwa. Dlatego szyjka zęba wybiela się najmniej a brzeg sieczny i guzki zębów najbardziej.
Rola dentysty polega nie tylko na skutecznym wybieleniu zębów, ale też pilotowaniu procesu tak, żeby w efekcie pacjent uzyskał taki kolor zębów, który w jego przypadku po zakończeniu leczenia będzie wyglądał naturalnie a przeprowadzona kuracja nie będzie dawała skutków negatywnych czy destrukcyjnych.

Zalety

• Zwykle pacjenci podejmują decyzję o wybieleniu swoich zębów, by poprawić swój wygląd i wizerunek. Ponieważ białe zęby są synonimami młodości, piękna i potwierdzeniem zdrowego trybu życie, wiele osób marzy o poprawie ich wyglądu. Co więcej ­ w efekcie kuracji wybielającej pacjenci pozbywają się kompleksu przebarwionych zębów, czują się lepiej, pewniej, są mniej spięci i częściej się uśmiechają. Ponadto bielszy uśmiech powoduje optyczne spłycenie zmarszczek, dzięki czemu pacjenci po zabiegu czują się młodziej. 
• Jeżeli zęby pokryte są płytkimi, zewnątrzpochodnymi przebarwieniami, można próbować je usunąć przy pomocy specjalistycznych past do zębów. Jednak tym sposobem nie można usunąć głębokich zmian koloru. Należy więc zastosować jedną z metod chemicznego wybielania, które są skuteczne. 
• Metody chemicznego wybielania odnoszą sukces u ponad 90 procent pacjentów.
• Metody wybielania zębów są o wiele tańsze i mniej inwazyjne od zabiegów wykonania koron lub licówek. Podczas leczenia nie jest konieczne szlifowanie zębów pacjenta.

Wady

• Niektórzy pacjenci odczuwają dyskomfort podczas noszenia szyn do wybielania. Dlatego w niektórych przypadkach konieczna jest dodatkowa wizyta w gabinecie, podczas której lekarz koryguje szynę tak, by zmniejszyć lub wyeliminować uczucie dyskomfortu.
• Mimo tego, że wybielanie zębów to bardzo efektywna metoda, pacjent musi się liczyć z możliwością wystąpienia podrażnienia dziąseł, a w rzadkich przypadkach miejscowego owrzodzenia. Niektórzy pacjenci są bardzo wrażliwi na aktywne środki chemiczne i reagują mocniej niż inni. Dlatego potrzebna jest stała obserwacja lekarza prowadzącego. Ponadto jeżeli u pacjenta występuje nadwrażliwość na działanie różnych czynników, jest to ważna informacja, którą należy przekazać lekarzowi podczas wywiadu poprzedzającego leczenie.
• Po kuracji kolor zębów stopniowo wraca do stanu początkowego. Zatem w przyszłości, by utrzymać uzyskany efekt, trzeba będzie powtórzyć postępowanie. Jednak efekt utrzymuje się relatywnie długo i ponowne wybielanie będzie wymagane po okresie 2 do 5 lat.

Zabieg wybielania zębów najczęściej wykonuje się u osób dorosłych. U młodych osób można go wykonać po dokładnej analizie wskazań i pod ścisłą kontrolą lekarza gdyż ryzyko wystąpienia nadwrażliwości lub innych efektów ubocznych jest większa u osób młodych.

Ząb w wyniku kuracji wybielenia nie bieleje jednolicie. Zwykle najbardziej bieleją siekacze, nieco mniej przedtrzonowce i trzonowce, następnie kły. Najmniejszemu wybieleniu poddają się szyjki zębów, najbardziej podatne jest centrum zęba, brzeg sieczny i guzek zęba.