Licówki

Licówki to cienkie, wykonywane w pracowni protetycznej płatki porcelany przyklejane na pojedynczy ząb. Ten rodzaj stałych uzupełnień protetycznych stosujemy w stomatologii do pokrycia nieestetycznych zewnętrznych powierzchni zębów. Dzięki licówkom możliwe jest skutecznie korygowanie koloru i kształtu widocznych części zęba. Mocuje się je do zewnętrznej części zęba. Licówki wykonywane są z porcelany lub materiału kompozytowego, indywidualnie dla każdego pacjenta.

Licówki są mało inwazyjną metodą korygowania kształtu i koloru zębów. Podczas ich wykonania zaszlifowuje się fragment powierzchni zęba wraz z brzegiem siecznym, ale w znacznie mniejszym stopniu niż w przypadku preparacji tkanki zęba pod koronę. W niektórych przypadkach można wykonać licówkę bez konieczności szlifowania powierzchni zęba. Mniejsza inwazyjność zabiegu w porównaniu do koron zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań takich jak zapalenie miazgi zęba.

Specjaliści częściej zalecają licówki porcelanowe. Są one nieporównywalnie bardziej estetyczne i trwalsze niż licówki kompozytowe. Licówki można mocować na powierzchni wszystkich zębów, które się do tego kwalifikują, choć de facto najczęściej w celu poprawy wyglądu montuje się je w odcinku przednim, na tych zębach, które są widoczne podczas mówienia, uśmiechania się i ruchów wynikających z mimiki twarzy.

Wykonanie licówki nie jest zabiegiem prostym. Wymaga doświadczenia i dużej precyzji wykonania. Lekarz bowiem musi nie tylko dostosować barwę licówki tak, aby leczony ząb nie odróżniał się od innych. Powinien również ukształtować licówkę w taki sposób, aby nie wywołać zgryzu urazowego, który mógłby doprowadzić do pogorszenia trwałości wykonanego uzupełnienia lub do zmian patologicznych związanych ze zgryzem i artykulacją. Równie ważną sprawą jest właściwe osadzenie i zacementowanie licówki, aby uzyskany efekt był estetyczny i trwały.

Oczywiście, jak każda metoda leczenia, tak i stosowanie licówek ma wady i zalety. Jak za każdym razem dobór odpowiedniej metody jest poprzedzony wnikliwym procesem diagnostycznym. Zatem tylko podczas  analizy i badania stomatologicznego lekarz będzie mógł należycie ocenić specyficzne warunki pacjenta i zarekomendować daną metodę leczenia. Należy również pamiętać, by podczas takiej diagostyki powiedzieć naszemu lekarzowi o swoich oczekiwaniach związanych z proponowanym  leczeniem. Ważne są również możliwie szeroko opisane przez pacjenta potrzeby związane z poprawą wyglądu uzębienia. Tylko taka współpraca ze specjalistą może prowadzić do uzyskania dobrych rezultatów oraz jest w stanie zapewnić pacjentowi komfort leczenia i satysfakcję z osiągniętych wyników leczenia.