Korony protetyczne

Zęby mogą ulec takiemu zniszczeniu naturalnemu, że ich odbudowa przy użyciu materiałów do wypełnień systemu inlay/onlay nie będzie możliwa lub nie gwarantuje trwałego i stabilnego efektu. Wtedy należy podjąć decyzję o wykonaniu korony protetycznej.

Najczęstszymi wskazaniami do wykonania koron są zęby z dużą ilością wypełnień, zęby po znacznych urazach mechanicznych, zęby starte, zęby z dużym niedorozwojem tkanek twardych, zęby leczone endodontycznie, zęby przebarwione, zęby na których manifestują się niektóre wady genetyczne, zęby zniszczone specyficznymi chorobami (np. kiła).

Nawet w przypadku bardzo zniszczonych zębów zastosowanie korony protetycznej jest możliwe. Należy podkreślić fakt, że istnieje cały szereg przeciwwskazań w przypadku których zastosowanie koron protetycznych nie jest jednak zalecane (np. zęby mocno rozchwiane, zęby martwe nieprzeleczone endodontycznie, niektóre przypadki złamań korzenia). 

Korony wykonuje się jako korony całkowite, półkorony, korony obejmujące ¾ zęba. Korony mogą być ponadto naddziąsłowe, poddziąsłowe, dodziąsłowe, jednolite czy złożone. Tak szeroki podział wynika z tego, że każdy przypadek, w którym istnieją wskazania do wykonania korony protetycznej, jest traktowany indywidualnie. Wszystko po to, aby maksymalnie wykorzystać zalety danego typu korony, ograniczyć ewentualne działania uboczne, w miarę możliwości ograniczyć preparację tkanek twardych zęba do niezbędnego minimum. Ponadto uzyskane efekty powinny być jak najwłaściwsze w danym przypadku i zaspokoić potrzeby pacjenta. Podobnie jak w przypadku systemu inlay/onlay - korony wykonuje się w pracowni protetycznej na podstawie pobranych wycisków.

Podczas wizyty lekarz dokładnie rejestruje specyficzne cechy pacjenta, tak aby wykonana konstrukcja idealnie pasowała pod względem barwy i kształtu.

Korony porcelanowe należą do najbardziej estetycznych i najczęściej stosowanych ze względu na uniwersalne właściwości tego materiału. Jednakże mogą być one również wykonywane z materiałów kompozytowych, tworzyw sztucznych, szlachetnych i nieszlachetnych stopów metali. Mogą też występować jako konstrukcje złożone np. złoto i porcelana, spieki mineralne i porcelana.

Pod względem estetyki najkorzystniej prezentują się korony jednolite ceramiczne. W tym przypadku dysponujemy bowiem największą przestrzenią do odtworzenia koloru, barwy, głębi barwy, uzyskania efektu rozproszenia, załamania i odbicia światła, fluorescencji – wszystko to wpływa na efekt końcowy czyli upodobnienie konstrukcji do wyglądu naturalnego zęba.

W przypadku koron metalowo-ceramicznych cześć tej przestrzeni zajmowana jest przez wewnętrzny nośnik metalowy, na który napalana jest porcelana. Można w tym przypadku uzyskać również bardzo dobre efekty, ale nie tak dobre, jak w przypadku koron pełnoceramicznych.

Stosowana we współczesnej protetyce porcelana nie jest krucha tak jak kiedyś. W tej kwestii udało się naukowcom otrzymać efekt 2 w 1. Zatem korony porcelanowe nie tylko doskonale prezentują się, ale są również bardzo wytrzymałe. Na uwagę zasługuje też to, że obecnie produkowane rodzaje porcelany mają podobny współczynnik ścieralności jak naturalny ząb, dlatego też ścierają się z czasem tak, jak uzębienie naturalne, co jest niesłychanie ważne dla utrzymania właściwej kondycji uzębienia.

Gotowa korona jest osadzana na specjalnym cemencie, który poza właściwościami klejącymi zostaje także dobrany pod kątem koloru – dotyczy to koron pełnoceramicznych. Korony na nośniku metalowym nie wymagają doboru barwy cementu, ważna jest tylko wytrzymałość cementu. Statystycznie korona porcelanowa obliczona jest na około 10 lat.